Απόσπαση υπάρχει όταν ένας εργαζόμενος απασχολείται σε μία χώρα του Ευρωπαϊκού Χώρου και η επιχείρηση-εργοδότης αποφασίσει να τον αποστείλει για υπηρεσιακές ανάγκες σε μία άλλη επιχείρηση του εξωτερικού για περιορισμένο διάστημα.

 

Για να αποφευχθεί λοιπόν το φαινόμενο, οι εργαζόμενοι να ασφαλίζονται διαδοχικά σε ταμεία πολλών χωρών ( που θα δημιουργούσε κυρίως προβλήματα στην σύνταξη των εργαζομένων), και εφόσον η απόσπαση δεν υπερβαίνει τους 24 μήνες, μπορεί να διατηρείται η ασφάλιση στον αρχικό εργοδότη και να μην ασφαλίζεται ο εργοδότης στην χώρα υποδοχής.

 

Για να μπορέσει όμως να γίνει αυτό, ο εργαζόμενος θα πρέπει:

 

-να έχει πραγματική εργασιακή σχέση στην χώρα αποστολής (αρχικό εργοδότη) για τουλάχιστον ένα μήνα πριν την έναρξη της απόσπασης,

-να ζητήσει να πάρει βεβαίωση ότι ασφαλίζεται στη χώρα αποστολής (το γνωστό έντυπο Α1),

-να πάρει Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης για περίπτωση που ασθενήσει κατά τη διάρκεια της απόσπασης ώστε να μπορεί να έχει δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη,

-να έχει και το έντυπο D1 για περίπτωση εργατικού ατυχήματος

 

Επίσης, η επιχείρηση πρέπει σύμφωνα με το ΠΔ 219/00 να καταθέσει πίνακα απόσπασης εργαζομένων (δηλαδή τον γνωστό πίνακα προσωπικού) και να γνωστοποιήσει τα στοιχεία, της επιχείρησης στο εξωτερικό, του νόμιμου εκπροσώπου της στο εξωτερικό, του νόμιμου εκπροσώπου της στη χώρα υποδοχής και τα στοιχεία της επιχείρησης που θα απασχοληθούν οι αποσπασμένοι εργαζόμενοι.

 

Όλα τα ανωτέρω πρέπει να γίνου πριν την έναρξη της απόσπασης και σε περίπτωση που δεν έχουν συμβεί δεν επιτρέπεται η απασχόληση των εργαζομένων (εννοείται υπό το καθεστώς της απόσπασης και άρα θεωρούνται κανονικοί εργαζόμενοι της επιχείρησης που δέχεται τις υπηρεσίες στη χώρα υποδοχής).