Από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, βασική προϋπόθεση για την επιβολή συστήματος εκ περιτροπής εργασίας με απόφαση του εργοδότη, είναι η ύπαρξη οικονομικών προβλημάτων στην επιχείρηση και επιβάλλεται αντί της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας (απολύσεις), μετά από διαβούλευση με τους εργαζόμενους.

 

Σκοπός της επιβολής συστήματος εκ περιτροπής απασχόλησης είναι η αντιμετώπιση πρόσκαιρων οικονομικών προβλημάτων, με αποτέλεσμα τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της επιχείρησης και την αποφυγή απολύσεων.

 

Το εν λόγω δικαίωμα δεν πρέπει να ασκείται καταχρηστικά αλλά εντός των πλαισίων τη καλής πίστης (ΑΚ 281) και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αρχή της ίσηςμεταχείρισης και της μη διάκρισης.

 

Στο άρθρο 2 παρ. 3 του Ν.3846/2010 προβλέται ότι:  "......αν περιοριστούν οι δραστηριότητές του, ο εργοδότης μπορεί, αντί καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, να επιβάλει σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης στην επιχείρησή του, η διάρκεια της οποίας δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τους εννέα (9) μήνες στο ίδιο ημερολογιακό έτος, (εφάπαξ ή τμηματικά) μόνο εφόσον προηγουμένως προβεί σε ενημέρωση και διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζομένων...."

 

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η επιβολή της εκ περιτροπής απασχόλησης αποτελεί ηπιότερο μέτρο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας δεδομένου ότι επιβάλλεται ως μέτρο προληπτικό κατά των απολύσεων.

 

Συνεπώς η επιβολή της αποκλείει την καταγγελία της σύμβασης εργασίας, η οποία για να πραγματοποιηθεί απαιτεί την διακοπή του συστήματος της εκ περιτροπής απασχόλησης και την επαναφορά του εργαζόμενου σε σύστημα πλήρους απασχόλησης.

 

Ως εκ τούτου ο υπολογισμός της αποζημίωσης θα γίνει με βάση τις αποδοχές που θα ελάμβανε ο εργαζόμενος υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης.